Sedno wiercenia


07-11-2017 20:07:52

dr inż. Małgorzata Uliasz, adiunkt w Instytucie Nafty i Gazu-Państwowym Instytucie Badawczym w Krakowie, kierownik Zakładu Technologii Wiercenia, Oddział Krosno.

Parę zdań z CV

Absolwentka Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1983 r., specjalność wiertnictwo). Pracę doktorską „Wpływ polimerów kationowych na inhibitujące właściwości płuczek wiertniczych”, którą przygotowała pod kierunkiem prof. dr. hab. Józefa Raczkowskiego, obroniła na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH w 1998 r.

Od 1986 r. jest zatrudniona w Instytucie Nafty i Gazu-PIB, w Zakładzie Technologii Wiercenia. Najpierw, w latach 1986-1992 jako konstruktor i specjalista inżynieryjno-techniczny w Laboratorium Technologii Cementowania, następnie pracowała w Laboratorium Płuczek Wiertniczych, gdzie przeszła wszystkie szczeble kariery naukowej aż do stanowiska adiunkta i kierownika Laboratorium (2000-2011). Od 2005 r. kieruje Zakładem Technologii Wiercenia.

Wynalazki, patenty, wdrożenia

Pracę zawodową rozpoczęła w zespole realizującym prace badawcze z zakresu osprzętu do cementowania otworów wiertniczych. W wyniku tych prac skonstruowano urządzenie do uszczelniania przestrzeni pierścieniowej pozarurowej, manszet cementacyjny do cementowania kolumn rur okładzinowych oraz urządzenie do przygotowywania i ujednorodniania zaczynu cementowego.

Swoje zainteresowanie badawcze skoncentrowała jednak na technologii cieczy wiertniczych stosowanych podczas wiercenia otworów oraz w pracach związanych z rekonstrukcją i przygotowywaniem odwiertów do eksploatacji.

W ramach zrealizowanych prac badawczych i projektów opracowała składy i technologię sporządzania płuczek wiertniczych do wiercenia otworów pionowych i kierunkowych w różnych warunkach geologiczno-złożowych oraz cieczy roboczych wykorzystywanych do opróbowania i rekonstrukcji odwiertów udostępniających horyzonty produktywne na przedgórzu Karpat i Niżu Polskim. W jej Zakładzie powstały płuczki wiertnicze: glikolowo-potasowa, krzemianowo-potasowa, aminowo-glikolowa do przewiercania warstw ilasto-łupkowych, płuczka inwersyjna, która wykorzystywana została jako ciecz robocza do rekonstrukcji odwiertów na obszarze Ukrainy, a także płuczki i ciecze robocze na osnowie soli mrówczanowych przyjaznych dla środowiska. W warunkach otworowych zastosowano także płuczkę glikolowo-potasową i krzemianowo-potasową do wiercenia otworów w warstwach nasunięcia karpacko-stebnickiego i miocenu autochtonicznego. Zdefiniowała warunki stosowania cieczy nadpakerowych w odwiertach produkcyjnych na przedgórzu Karpat i Niżu Polskim, uwzględniając technologię wymiany płuczek wiertniczych na daną ciecz nadpakerową z użyciem cieczy buforowych i cieczy przemywającej rury okładzinowe i wydobywcze.

Na stan środowiska naturalnego pozytywnie wpływa również opracowana przez nią technologia zestalenia zużytych płuczek wiertniczych pozostających po zakończeniu wiercenia otworu jako odpad wiertniczy. W warunkach przemysłowych zestalona została płuczka bentonitowa. Ponadto prowadzi badania z zakresu wpływu opracowanych cieczy wiertniczych na skały ilasto-łupkowe oraz zbiornikowe, jak również doboru i oceny nowych rodzajów środków chemicznych i materiałów płuczkowych do regulacji właściwości technologicznych płuczek wiertniczych. Zajmuje się także oceną właściwości płuczek pod kątem poprawy skuteczności cementowania kolumn rur okładzinowych w celu ograniczenia migracji gazu.

Jest współautorką 2 patentów i 3 wzorów użytkowych związanych z osprzętem do cementowania otworów wiertniczych oraz 10 patentów i zgłoszeń patentowych z zakresu technologii płuczek wiertniczych. Większość jej prac zostało wdrożonych w warunkach otworowych, przynosząc efekty m.in. w postaci poprawy stateczności ściany otworu wiertniczego, właściwości reologiczno-strukturalnych cieczy wiertniczych, jakości cementowania otworów, jak również zapobiegania uszkodzeniu przepuszczalności skał zbiornikowych w wyniku stosowania tych cieczy.

Nagrody

Rozwiązania powstałe w zespole, którego trzon tworzą pracownicy Laboratorium Płuczek Wiertniczych, zdobyły ponad 30 wyróżnień na krajowych i międzynarodowych wystawach wynalazków. Nagrodami specjalnymi i złotymi medalami wielokrotnie wyróżniano płuczki: krzemianowo-potasową i inwersyjną przeznaczone do wiercenia w trudnych warunkach geologicznych oraz dodatek do cieczy wiertniczych poprawiający inhibitowanie hydratacji przewiercanych skał ilasto-łupkowych i tym samym stan techniczny otworu, zmniejszający napięcie powierzchniowe filtratu oraz uszkodzenie przepuszczalności skał zbiornikowych. Wiele wyróżnień zdobyła również kompozycja środka do zestalania zużytych płuczek wiertniczych i technologia ich zestalania.

Za pracę wyróżniona została m.in. Odznaką „Zasłużony dla Górnictwa RP” i „Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa”.

Publikacje, konferencje, aktywność naukowa

Jest autorką i współautorką wielu artykułów opublikowanych w krajowych i zagranicznych czasopismach branżowych, monografiach oraz materiałach konferencyjnych (łącznie ok. 90 publikacji). Od 2003 r. jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Nafty i Gazu-PIB w Krakowie.

Prywatnie

Praca badawcza to pasja, która uzależnia od poszukiwania nowych rozwiązań. Wymaga od badacza sumienności i wytrwałości w osiąganiu zamierzonego celu, do którego wiodą często nieoczywiste, kręte ścieżki. W pracy badawczej liczy się także zespół i jego burza mózgów.

W miarę możliwości podróżuje do krajów Europy i planuje kolejne wyjazdy. Wolny czas spędza również wędrując po górach.

if

Komentuje Waldemar Rukść

eNOT.pl - Portal Naczelnej Organizacji Technicznej | eNOT.pl